Als kind vond Brenda het lastig om met woorden te communiceren. “Met tekeningen lukte me dat veel beter. Net zoals de oude Egyptenaren dat deden met hiërogliefen. Ik vond plaatjes veel makkelijker dan woorden en letters.” Het tekentalent bracht haar uiteindelijk bij Atelier Herenplaats, dat onderdeel is van Pameijer. Inmiddels werkt ze hier nu twaalf jaar als kunstenaar. Dat doet ze vijf dagen per week en het voelt voor Brenda als haar tweede thuis.
Een paar jaar geleden kreeg Brenda een bijzonder project in de schoot geworpen. In het Oude Westen werd een pleinfeest georganiseerd, onder meer op het Rijnhoutplein waar Atelier Herenplaats tegenaan ligt. “De organisatie van het feest vroeg ons of we een kunstwerk konden maken dat iets te maken had met het plein. Bij het Atelier dachten ze meteen aan mij. Ze weten hier dat ik wel van een uitdaging houd. Ik vond het een superleuk project en ging meteen nadenken over wat ik ging maken.”
De Reus van Rotterdam
Brenda besloot iets te doen met Rigardus Rijnhout: de persoon naar wie het Rijnhoutplein vernoemd is. Hij werd in 1922 geboren in het Oude Westen. Door een groeistoornis werd hij 2,38 meter lang, had hij schoenmaat 62 en woog hij 230 kilo. “Mensen noemden hem de Reus van Rotterdam”, vertelt Brenda. “Hij heeft geen gemakkelijk leven gehad. Niets in de samenleving was op hem ingericht. Huizen, kleding, fietsen ... hij was overal te groot voor.”
Ook een gewone baan zat er niet in. Vanwege zijn opvallende verschijning verdiende hij noodgedwongen geld als wandelend reclamebord. “Mensen staarden hem aan en lachten hem uit. Rigardus wilde niets liever dan een normaal leven leiden en gewoon meedoen. Maar omdat hij ‘anders’ was, stond hij buiten de samenleving en kreeg niet de kansen die anderen wel kregen.”
Herkenning
Het verhaal van Rigardus klinkt sommige kunstenaars van Atelier Herenplaats niet onbekend in de oren, en datzelfde geldt voor cliënten bij Pameijer. Zij maken vergelijkbare situaties mee omdat ze in de ogen van de samenleving anders zijn. Meedoen is voor hen geen vanzelfsprekendheid. “Ik heb er zelf geen last van en kan me volledig op mijn kunstwerken richten”, laat Brenda weten, “maar ik kan me goed voorstellen dat het voor anderen moeilijk is. Als je net als Rigardus niet de kansen krijgt om het leven te leiden dat je wilt, dan doet dat wat met je.”
Precies 2,38 meter
Toen Brenda aan de slag ging met het kunstproject voor het pleinfeest, deed ze dat zoals ze altijd werkt: “Gewoon beginnen!” Ze verzamelde planken die anders weggegooid zouden worden, tekende daarop met potlood het silhouet van Rigardus, zaagde de planken in de juiste vormen en bouwde een constructie om het geheel rechtop te zetten. “Ik maakte De Reus op ware grootte, dus precies 2,38 meter hoog. Als je ernaast staat, kun je bijna niet geloven hoe groot dat is.” Na het pleinfeest werd De Reus vaker ingezet. Hij verloor daarbij nog wel eens een hand en een voet, maar Brenda herstelde hem telkens weer en hij staat nog altijd bij Atelier Herenplaats.
Nóg reusachtiger: 8 meter hoog
Het kunstproject kreeg dit jaar een mooi vervolg en dat moment is niet voor niets gekozen. Atelier Herenplaats viert het 35-jarig jubileum en Pameijer bestaat 100 jaar. Bovendien is het Rijnhoutplein onlangs gerenoveerd. Voor het atelier was dit het perfecte moment om De Reus een blijvende plek in de wijk te geven. Speciaal daarvoor werd een nog reusachtigere versie van het kunstwerk gemaakt: acht meter hoog! Na toestemming van de gemeente werd Brenda's ontwerp bevestigd aan de gevel van het hoekpand waar het atelier gevestigd is. En zo kijkt Rigardus nu elke dag uit over ‘zijn’ Rijnhoutplein.
Erbij horen
“Ik vind het ontzettend tof dat mijn reus nu aan de gevel hangt”, zegt Brenda. Vol trots deelde ze folders rond in de buurt en vertelde ze erover op Instagram. “Veel mensen in de wijk kennen het verhaal, maar lang niet iedereen. Als mensen langslopen, denk ik dat ze wel nieuwsgierig worden. Ze mogen altijd binnenkomen met vragen, dan vertel ik graag alles over De Reus.” Als Brenda dat verhaal vertelt, zal ze daar zeker de boodschap bij vertellen dat iedereen er gewoon bij hoort. Wie je ook bent en hoe je er ook uitziet.
“Het plein heeft nu niet meer alleen de naam van De Reus, maar ook zijn gezicht. Uit eerbetoon hebben we Rigardus Rijnhout alsnog een plek gegeven midden in de samenleving zoals hij die vroeger verdiend had. Net zoals iedereen die plek verdient.”