Een kom met een verleden
Jaren geleden schonk cabaretier Bert Visscher een glazen vissenkom, met daarin twee vissen (Fifi en Mimi) aan de dames van de catering van het Luxor Theater. De vissen stonden lange tijd in de artiestenfoyer en maakten zo deel uit van het dagelijkse theaterleven. Eén van de cateringdames is de moeder van een cliënt van Kreileroord. Toen de vissen overleden waren, bleef de vissenkom lange tijd ongebruikt en is later bij Kreileroord terecht gekomen.
Van leeg naar betekenisvol
Bij Kreileroord werken deelnemers al langer aan creatieve kunst van kralen. Ze rijgen bijvoorbeeld zelf vissen, planten en andere details, ieder op hun eigen manier. Maar ook mooie bloemetjes ter decoratie is hen niet onbekend. Toen de moeder dit werk zag, bracht zij de bijzondere kom van Bert Visscher mee en vertelde het verhaal erbij. De kom werd vervolgens volledig opnieuw ingevuld met kralen, met de hand gemaakt door haar dochter. Zo werd de lege kom opnieuw gevuld, dit keer met een nieuw creatief verhaal.
Wat het vandaag betekent
Deze kralen-vissenkom laat zien wat Kreileroord belangrijk vindt: een zinvolle dagbesteding, ruimte voor talent en trots op wat je maakt. Voor cliënten betekent het werken aan deze producten meer dan alleen iets maken. Het werken met kralen draagt bij aan hun concentratie en fijne motoriek, maar geeft ook rust en ontspanning. Het afronden van een product zorgt voor een sterk gevoel van trots, en het feit dat de producten worden verkocht maakt het extra waardevol en geeft erkenning voor hun inzet.
Zoals één van de cliënten Reshma mooi zegt: “Het is goed voor je hersenen, voor de concentratie en je komt tot rust. Ik ben echt ontspannen en je vergeet alles om je heen.”. En Angelique vult aan: “Het is leuk om dingen te kunnen maken, maar ook de handigheid te leren. En ik ben trots als het gelukt is. En dat we het verkopen is natuurlijk ook leuk.”
Leerwerkcoach Miranda zegt er tot slot over: “We zien hoe waardevol de dagbesteding op Kreileroord voor cliënten is: het biedt hen niet alleen structuur en ontwikkeling, maar vooral een plek waar zij zich veilig en gezien voelen, zichzelf kunnen zijn en met trots laten zien wat zij kunnen”.
