Verhalen

Vijf dagen per week stept Daniël met een vette glimlach vanuit IJsselmonde naar zijn werk bij Malos; een schoonmaak- en glazenwassersbedrijf in Ridderkerk. Eigenaar Roody Los kan eigenlijk niet meer zonder hem: ‘Ik ken weinig mensen die zo hard werken en waar je 24/7 op kan rekenen.’ Sinds dit jaar heeft Daniël dan ook een officieel contract in de vorm van een Overeenkomst Dagbesteding.

Spelletjes doen, muziek luisteren, puzzelen of televisie kijken: op de belevenistafel kan het allemaal. Cliënten werken er niet alleen mee aan hun digitale vaardigheden, volgens leerwerkcoach Janet is het ook een laagdrempelige manier om een gesprek te beginnen.

De dokters dachten dat Kees Grimm vanwege zijn handicap niet zo oud zou worden. Laat staan dat hij aan het werk zou gaan. Hij bewees het tegendeel. 46 jaar heeft hij met plezier en voldoening bij Pameijer gewerkt. Sinds een jaar geniet hij samen met zijn hondje Max van zijn pensioen. We zoeken Kees op om samen een diepe duik in de geschiedenis te nemen.

'Na een periode van eenzaamheid en opname, gebruik ik mijn stem weer: in het koor, achter de balie en tijdens (sollicitatie) gesprekken. Ik voel dat ik er weer toe doe.'

Je hebt een verslavingsstoornis, een psychiatrische stoornis én je bent dakloos. Dan is er op drie levensgebieden duidelijk faliekant iets misgegaan. Zo’n combinatie van meerdere problemen, is niet met één vorm van hulpverlening op te lossen. Daar zijn meer instanties voor nodig. Om daarin de juiste weg te vinden, staat Mozaïk voor je klaar.

Vraag je Miriam Hopmans naar de rode draad in haar 28 jaar lange carrière bij Pameijer, dan zegt ze zonder aarzeling: ‘Eigen regie en empowerment’, of ‘op eigen kracht werken aan herstel en tot ontwikkeling komen.’ Dat begon ooit met een doorbraak bij het activiteitencentrum in Spijkenisse. Miriam was er vanaf het eerste uur bij en vertelt haar verhaal.

‘Je stopt mensen met een beperking niet weg in de bossen’, zegt voormalig bestuurder van Pameijer Hans Kröber. Sinds de jaren ’80 strijdt hij al voor een inclusieve samenleving waarin iedereen meedoet. ‘Pionieren in een weerbarstige wereld’, noemt hij het zelf. Ook al is Hans inmiddels met pensioen, hij deelt nog altijd actief zijn visie want ‘we zijn er nog niet.’

In Rotterdam-Hillegersberg ligt Pameijers woonlocatie Adriaen van der Doeslaan. 18 cliënten met een psychiatrische en/of verslavingsachtergrond wonen hier in een beschermde woonvorm. Zij krijgen zowel ondersteuning van Antes als van Pameijer. Dat schreeuwt om samenwerken. Trudy Ooijman en Astrid Belet vertellen hoe zij dat al zo’n zeven jaar succesvol aanpakken.

Dirk leerde als kind al hoe computers werken. 20 jaar geleden bouwde hij er zelfs één. Bij de ICT-academie van Pameijer was hij als cliënt dan ook echt op z’n plek. Hij leerde er nog meer over computers en richtte met een collega de servicedesk op. Inmiddels heeft hij een serieuze betaalde baan in een computerwinkel. ‘Dat doet me goed, ik zit lekker in mijn vel’, zegt Dirk trots.

Leerlingen die zich veilig voelen, leren en ontwikkelen zich optimaal op school. Hebben leerlingen daarbij wat extra ondersteuning nodig, dan zorgt school voor passend onderwijs. Voor leerlingen die dan alsnog dreigen uit te vallen, kan school gebruik maken van het onderwijs-zorgarrangement. Pameijer is één van de zorgpartijen die dit mag aanbieden. Marieke van Zundert en Monique Sam-Sin weten er alles van.

De Dawesweg is één van de woonlocaties van Pameijer voor jongeren met een licht verstandelijke beperking of gedragsprobleem. Begeleiders en jongeren vormen hier samen een hecht team. In alle openheid praten ze met elkaar over de regels en structuur op de groep. William Buys, Eliza van Prooijen en Veronika Stjagailo vertellen hoe dat zo is gegroeid en wat het cliënten en begeleiders oplevert.

'Door mijn angststoornis is naar school gaan een uitdaging. Nu heb ik door mijn koptelefoon(s) en de vertrouwensband met mijn mentor alle vakken van mijn tweede jaar met succes afgerond. Én alle examens van dat jaar, als enige uit mijn klas, met een voldoende behaald!'