Een band met een missie: 15 jaar de Niemand Minder Band
Een volle zaal die compleet losgaat op het rocknummer ‘Nobody’s Wife’ van Anouk. Dat kreeg de Niemand Minder Band van Pameijer regelmatig voor elkaar. De band bestaat nu precies vijftien jaar. Het zijn de optredens waar ze het allemaal voor doen. En daar worden de band nog elk jaar beter in.
Het begon in 2011 met de muzikale medewerker bij Pameijer Jessica van Oeveren. Ze wilde graag een band oprichten met cliënten bij Pameijer. Gek genoeg was die er nog niet. Via via hoorde ze dat Peter Holleman gitaar speelde. Ze zocht hem op in zijn woning in Maasluis. "Toen Jessica binnenliep, dacht ze dat ze in een muziekwinkel stond", weet Peter nog. "Ik heb thuis een drumstel staan, een piano, een banjo en meerdere gitaren aan de muur hangen. Muziek maken zit bij mij in de familie. Het is mij met de paplepel in gegoten.”
Nadat Peter liet horen wat hij allemaal kon op gitaar, vroeg Jessica hem meteen of hij in de band wilde. "Ik had nog nooit in een band gespeeld. Het leek me echt geweldig." Zo werden nog meer bandleden gezocht. Eén van hen was bassist Cor van Beek, die net als Peter 15 jaar later nog steeds in de Niemand Minder Band speelt.
Van plankenkoorts naar vertrouwen
Peter is nu 61 en een ervaren muzikant. Hij begon ooit met gitaarspelen in zijn pubertijd en leerde alles zelf. "Les heb ik nooit gehad. Ik luisterde muziek en probeerde het na te spelen. Alles deed ik met mijn oren en op gevoel." Bij de band ontwikkelde hij zich enorm. "Als Jessica iets op de piano speelde, dan speelde ik het na. Dankzij haar werd ik steeds beter. Ik doe het op mijn eigen manier en ik steek er veel tijd in."
Sinds de start repeteert de band bijna elke week. Peter kan zich het eerste officiële optreden nog goed herinneren. "Ik had het behoorlijk warm van de spanning. Noem het gerust plankenkoorts. Maar daar was ik snel overheen, want het ging hartstikke goed." Vijftien jaar en vele optredens later is die spanning weg. "Als we nu moeten optreden, klim ik met vertrouwen het podium op en gaat het als een raket."
Vertrouwen op de vaste kern
De band telt gemiddeld zo’n twaalf leden, maar de samenstelling wisselt regelmatig. "Het is als een toverbal die steeds van kleur verandert", zegt Mark Paauwe, de huidige bandcoach. “Drie jaar geleden kwam ik bij de band en heb inmiddels de rol van Jessica overgenomen. Ik speel en zing zelf regelmatig mee, net als een aantal vrijwilligers. Peter en Cor zitten in de vaste kern. Zij zijn er vanaf het begin bij en superbelangrijk voor de band. Als het repeteren een keer niet zo lekker loopt, dan nemen zij de band op sleeptouw. We kunnen echt op hen bouwen en vertrouwen."
Niet iedereen past
Mark regelt dat de band kan repeteren en optreden. Ook doet hij een voorstel voor de nummers die de band gaat spelen. “Ik bedenk het, maar ik bepaal niet. Dat doen we echt samen. Samenwerking binnen de band is cruciaal. Daarom moet er een goede klik zijn tussen de bandleden. We spelen met mensen met verschillende achtergronden en ervaringen. Je moet elkaar gunnen om fouten te maken en te leren."
En dat is niet altijd vanzelfsprekend. “Soms is iemand te kritisch op anderen of zichzelf. Of iemand vindt de muziek die we spelen niet leuk. Dan werkt het helaas niet en moeten we afscheid nemen", zegt Mark. "Iedereen moet vooral plezier hebben als we samen spelen.” Dat betekent niet dat het allemaal vrijheid blijheid is. De optredens zijn bloedserieus. Het werkt alleen als de bandleden de afspraken nakomen en op elkaar kunnen vertrouwen.”
Het dak ging eraf
De Niemand Minder Band speelt van alles. Van ‘classic rock’ tot ‘goud-van-oud’. “Bij elk optreden bekijken we welke muziek past bij het publiek. Als we voor ouderen spelen, dan kiezen we natuurlijk niet voor heavy metal", lacht Mark. "Maar dat kan wel in De Baroeg. Dat is het oudste heavy metal poppodium van Rotterdam. Daar hebben we een paar keer opgetreden en het dak ging eraf. Dat was zo gaaf!”
De band stond ook in het voorprogramma van de Rotterdam Bigband bij De Erker in Schiedam. Ze traden op bij de bruiloft van een bandlid. En Peter speelde al eens op een uitvaart. "Toen stond het zweet me wel in de handen. Dan wil je écht geen foutje maken. Het was heel bijzonder en dankbaar om te doen."
Eenheid is de kracht
Tegenwoordig loopt Peter na een optreden het publiek in om te vragen wat ze ervan vonden. “Ik wil dat graag weten. Bijna altijd krijg ik heel positieve reacties. De kwaliteit van de band is vergeleken met vijftien jaar geleden ook veel beter geworden. Technisch zijn we echt gegroeid met elkaar. En we groeien nog steeds."
Het liefst treedt de band elk jaar een paar keer op. “Een uitverkocht Ahoy hoeft voor ons niet hoor”, grapt Peter. “We voelen ons goed in wat kleinere zalen. Als we maar kunnen spelen." Het zijn de optredens waar de band het allemaal voor doet. Dan komt alles samen. Mark: "De voorbereiding met samen muziek uitkiezen, repeteren en focus. En uiteindelijk het optreden zelf. We zijn dan met z’n allen de hele dag bezig om een topprestatie neer te zetten. Dat creëert een sterke eenheid tussen de bandleden. En die eenheid is de kracht van de Niemand Minder Band. Al vijftien jaar."