10.00 uur: locatie Kreileroord
Als de bus aankomt bij activerings- en ontmoetingscentrum Kreileroord in Rotterdam-IJsselmonde, wordt meteen duidelijk dat het feest is. Bij de entree en binnen hangt het vol met slingers en ballonnen. In de ontmoetingsruimte zit de stemming er al goed in. De muziek staat aan en cliënten, medewerkers en ook wijkbewoners zingen vrolijk mee.
"Ons gebouw ligt midden in een woonwijk als onderdeel van de gemeenschap. Precies zoals oprichter Dr. Pameijer het 100 jaar geleden had bedacht", vertelt meewerkend teamleider Marjon Slijper. "In het begin werd hier vooral geknutseld met de mensen. Nu zijn we veel meer gericht op echt werk, waarbij de cliënten iets doen voor een ander. Onze deur staat ook open voor wijkbewoners. Ze komen hier graag voor een praatje, koffie of maaltijd. Zo komt de samenleving naar binnen, wat fijn is voor mensen die het niet makkelijk vinden om zelf buiten mee te doen."
Als het tijd is voor taart, vertelt Arend eerst nog even hoe het 100 jaar geleden allemaal begon: "Dr. Pameijer was psychiater en werkte in een kliniek. Cliënten werden in die kliniek behandeld en kregen pillen. Maar hij zag dat ze daar helemaal niet van opknapten. Dr. Pameijer leek het een veel beter idee om mensen thuis te ondersteunen. Hij dacht: als je in je eigen leefomgeving gaat meedoen, kan bijdragen en erbij hoort, dan knap je daar wel van op. Daarom besloot hij 100 jaar geleden om met zijn auto naar de mensen toe te gaan en ambulant te ondersteunen. In die tijd een uniek gedachtengoed. Maar het bleek zo sterk te zijn, dat we bij Pameijer 100 jaar later nog steeds denken zoals hij.”
Als de taart is aangesneden en uitgedeeld, verandert arrangeur Cor Visser in een echte Bingo-master. De bingonummers verschenen digitaal op zijn scherm en zijn assistenten Aimee en Arend houden de cijfers omhoog. ‘Nou nou, dat mag wel wat professioneler’, roepen de deelnemers hard lachend vanuit de zaal. De eerste mensen met BINGO! krijgen een prachtig prijzenpakket. Maar eigenlijk is iedereen winnaar, want er zijn alleen maar vrolijke gezichten. Tijdens de gezamenlijke lunch geniet iedereen nog even na terwijl de bus vertrekt naar de volgende locatie: Ontwikkelcentrum (OC) Myosotis.
13.00 uur: locatie OC Myosotis
De bus parkeert voor de deur van OC Myosotis. In een feestelijk aangeklede ruimte vliegen de zeepbellen rond en staat een reusachtige suikerspinmachine klaar. Als de kinderen binnenkomen, gaan Aimee en Arend direct aan de slag met suikerspinnen maken. Dat gaat ze behoorlijk goed af. Ze draaien de suikerspinnen zelfs met zoveel enthousiasme, dat ze helemaal onder de suikerslierten zitten. Van top tot teen. Maar dat maakt ze niets uit want de kinderen die het feest meevieren, genieten volop van de traktatie.
Als de kinderen voldaan naar huis zijn, eten Aimee en Arend nog een stukje taart met de de collega’s. "Myosotis heeft echt een bijzondere oorsprong", zegt Aimee, waarmee ze doelt op de oprichting in 1960. Een aantal ouders vonden toen dat hun kinderen met een beperking niet vergeten mochten worden. Myosotis betekent dan ook 'vergeet-me-nietje'. “Dat jullie de kinderen vandaag nog steeds het gevoel geven dat ze ertoe doen en erbij horen, is prachtig werk. Maar ook pittig. Het gaat niet vanzelf. Petje af voor jullie hele team."
Senior medewerker Irene Wieske: "We doen hier alles in kleine stapjes. Kleine overwinningen zijn veel waard. Dat een kind duidelijk kan maken wat het wil, dat het zijn ‘eigen ik’ ontwikkelt en mee kan doen in de groep, dat is het mooiste wat er is. Ook al duurt dat soms een paar jaar."
Meewerkend teamleider Dominique Blom vertelt over een brief die ze vijftien jaar geleden van ouders kreeg toen hun kind vertrok. "Ze schreven hoe dankbaar ze waren voor hun kind én dat we hun situatie begrepen. Ouders voelen zich daar vaak alleen in. Daarom zoeken we bewust actief de verbinding met hen. Bijvoorbeeld door evaluaties over hun kind bij hen thuis te doen. Dat levert andere gesprekken op dan in onze zakelijkere omgeving hier bij Myosotis."
16.00 uur: woonlocatie Ellemare
Het is inmiddels 16.00 uur als de bus aankomt bij woonlocatie Ellemare. De ontmoetingsruimte zit lekker vol en ook hier is de sfeer uitbundig dankzij alle versiering en vrolijke muziek. Aimee vertelt dat ze nog goed weet hoe Ellemare werd gebouwd en op 24 maart 2022 werd geopend. “Ik kom hier graag, want het is een unieke locatie. Het is razendsnel gebouwd, super duurzaam en ontzettend sfeervol.”
Als iedereen heeft genoten van een stuk taart, blijkt Aimee ook nog een volleerd quizmaster te zijn. Ze stelt allemaal vragen waar punten mee verdiend kunnen worden. Degene met de meeste punten wint een mooie prijs, dus iedereen doet fanatiek mee.
Het is oud-bewoner Jaspal die de quiz wint. Twee jaar geleden stroomde hij vanuit Ellemare door naar een zelfstandige woning. "Die stap was spannend”, zegt hij. “Gelukkig heb ik een fijne wooncoach en het gaat erg goed. En ik kom hier nog regelmatig op bezoek, want mijn vrienden wonen hier. Ellemare is een fijne en gezellige plek."
Wooncoach Barbara Koudstaal legt uit dat Jaspal geen uitzondering is. “De meeste cliënten gaan na 3 jaar zelfstandig wonen met ambulante ondersteuning van ons zolang als nodig. We zijn hier best wel succesvol en daar zijn we trots op. Met onze instelling ‘alles is mogelijk’ kijken we echt naar de mogelijkheden van mensen en gaan daarmee aan de slag om die te ontwikkelen.”
Bewoonster Nicoline vindt het perfect bij Ellemare: “Het is een rustige buurt, de begeleiding is fijn en de inloop 's avonds is hartstikke gezellig. In de schoolvakanties komt mijn nichtje Rebecca hier logeren. En omdat het nu vakantie is, viert ze deze verjaardag gezellig mee." Rebecca voelt zich helemaal thuis als ze bij haar tante logeert bij Ellemare. "Ik word elke keer warm ontvangen en opgenomen door de bewoners. Ik hoor er dan echt bij."
Ook een 86-jarige buurvrouw viert vandaag het feest mee. “Ik woon hier recht tegenover en kom hier graag op bezoek. Ik ben veel alleen. Eigenlijk wilde ik hier ook komen wonen, maar dat kon niet. Nu kom ik regelmatig koffiedrinken tijdens de inloop. Nicoline haalt me dan op en brengt me weer naar huis."
Arend sluit de verjaardag bij Ellemare af: "Hier gebeurt precies wat Dr. Pameijer in 1926 al als doel had. Jullie wonen hier in de wijk, doen dat samen en veel van jullie zijn aan het werk. Dat is meedoen en erbij horen. Dat geldt net zo goed voor het team van Ellemare, de buurvrouw, de moeder van Wiebe die hier net vier maanden woont, Rebecca… jullie zijn er allemaal bij en jullie horen allemaal bij elkaar."
Einde geslaagde tour: 18.00 uur
Een onvergetelijke verjaardag zit erop. Na de viering bij drie locaties met veel gesprekken en indrukken, is één ding glashelder geworden. 100 jaar geleden begon Dr. Pameijer mensen in hun eigen leefomgeving te ondersteunen zodat ze mee kunnen doen in de maatschappij en dat gebeurt vandaag nog steeds. Bij Kreileroord, Myosotis, Ellemare en al die andere locaties van Pameijer. Als Arend in de bus terug naar huis nog eens terugdenkt aan de zeer geslaagde dag, dan zegt hij: "16 februari zou van mij best wel 'De Erbijhoordag' mogen heten. Want toen Dr. Pameijer 100 jaar geleden begon, zei hij in feite: iedereen hoort erbij."